Pagina's

maandag 21 mei 2018

Bossentocht WSV Hermode te Someren

 
 
Op een mooie Pinksterdag werd het natuurgebied nabij Someren, de Keelven aangedaan.
Het was inderdaad een zonnige, warme, mooie Pinksterdag.
De Keelven bestaan uit een bossen- heide- en vennengebied.
 
 

 
 
 
Wilde paarden
 
Zeer zeldzaam: wilde kopjes

Zeer zeldzaam: een wilde theepot.
 
Het was een prachtige tocht, maar wel een beetje warm. 
 



zaterdag 12 mei 2018

Capitulatie-bevrijdingstocht te Wageningen

 
 
'Ze zitten in de bomen."
Een tekst op de stoep, vlakbij een begraafplaats.
 
Het gaat hier om een uitspraak van een soldaat die in de meidagen van 1940 gevochten heeft tegen de Duitsers die Nederland op 10 mei 1940 binnengevallen waren. De strijd op de Grebbeberg was van 11 mei t/m 13 mei 1940.
Ik ben stil. Deze soldaat heeft gevochten voor ons, onze vrijheid. Nederland verloor.
 
Velen overleefden het niet. Ik ben stil. Hier is gevochten. Een afschuwelijke strijd op de Grebbeberg. De gevallenen worden hebben hun eeuwige rustplaats op deze militaire begraafplaats. Ik salueer en zeg: 'Bedankt.'
Meer kan ik niet zeggen.
 
 

 
De Capitulatie-Bevrijdingstocht te Wageningen. Een tocht waarbij je stilstaat bij de capitulatie van Nederland op 15 mei 1940 en de bevrijding die vijf jaar later op 4 mei 1945 de capitulatie van Duitsland in Hotel de Wereld te Wageningen werd getekend. Een tocht waarbij ik besef dat ik dankbaar mag zijn dat ik nu vrij mag zijn.
 

 
 
Naast de Grebbeberg en Hotel de Wereld in Wageningen bracht deze toch ons nog langs andere prachtige stukken.
 
De lente liet zich van haar mooiste kant zien.


 

Een broedende zwaan waar voor onze veiligheid een hek om was geplaatst.
 




Rhododendrons in alle kleuren
 
 
Maar ook schapen die genoten van een mooie dag. En je zou maar jeuk hebben, dan is zo'n hek een geweldige uitkomst.
 
 
 
 
 
Maar er waren ook een paar prachtige vergezichten. Hier kon ik mijn hart weer helemaal ophalen. Ja, ik ben nu eenmaal gek op heuvels en bergen.
 
 





Het was een prachtige tocht die ik in vrijheid mocht maken.

Tekst: Mathilde de Wit
Foto's: Mathilde de Wit
Bronnen:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Capitulatie
https://historiek.net/capitulatie-in-wageningen-in-mei-1945-is-geschiedvervalsing/49371/
https://www.omroepgelderland.nl/nieuws/2132064/Hoe-zat-dat-nou-met-de-Duitse-capitulatie-op-5-mei-in-Wageningen
https://nl.wikipedia.org/wiki/Slag_om_de_Grebbeberg





zaterdag 3 maart 2018

4e Winterserie-wandeltocht 2017/2018



Maart roert zijn staart.
Een winterse verrassing vanmorgen. Een laagje sneeuw van 5 cm was gevallen in het zuidelijke deel van Nederland, dus ook in Breda. Niet meer verwacht, zoals ook de eerdere Russische Beer, maar toch nog gekomen.
Deze prachtige tocht vond plaats in het Mastbos van Breda. De krakende sneeuw onder je voeten. De bomen die bedekt waren met een klein, soms wat dikker laagje sneeuw. De sporen van verschillende bosdieren zoals eekhoorns, vogels en vossen waren goed te zien.



Dit bos, van vijfhonderd jaar oud, is één van de alleroudste naaldbossen in Nederland en het oudste cultuurbos.
Vanaf 1505 had Graaf Hendrik III van Nassau het Mastbos laten aanleggen.

 
 

Maar in 1800 was er een zware storm die grote delen verwoestte. Maar men gaf niet op en er kwam een herbeplanting helemaal tot aan de Galderse Heide, aan de Belgische grens.

 



 
 
 
 

 

 
 
Het Kasteel van Bouvigne was ook te zien op onze tocht. Het is eigendom sinds 1972 van het Waterschap van Delta. Na restauratie tussen 1975 en 1977 werd het heropend op 13 september 1977 door Zijne Koninklijke Hoogheid Prins Claus.
 
Kasteel van Bouvigne

 
Zo'n oud bos kent veel sagen en legenden. Bij het Eeuwiglaantje werden wij herinnerd aan de legende van de Kolenbrander van Breda.

 
 
Volgens de sage zijn de Zeven Heuveltjes in het Mastbos precies vier eeuwen geleden ontstaan.
Acht reizigers waren in 1603 op weg van Antwerpen naar Dordrecht en besloten tegen de avond de kortste weg, door het Mastbos, te nemen. Maar daar verdwaalden ze. Onderdak voor de nacht vonden ze bij een kolenbrander, die in een huisje in het bos woonde. Eén van de acht bleef buiten slapen en zag hoe de kolenbrander zijn makkers beroofde en vermoordde. De schout van Breda liet de kolenbrander oppakken en voor het huis in het bos een galg oprichten. Met de strop om zijn nek bleef de kolenbrander ontkennen: "Als ik het heb gedaan, mogen de doden tegen mij getuigen en de duivel mij meevoeren naar de eeuwigheid." Na die ontkenning opende de aarde zicht met veel geweld en gekraak. Zeven gebalde vuisten rezen uit de grond omhoog en wierpen zeven hopen aarde op. Het Mastbos was opeens zeven heuveltjes rijker. Daarop verscheen een grote zwarte hond met een enorme muil, die de kolenbrander greep en door het bos sleurde. Geen boom op zijn pad bleef staan. Zo ontstond een lange, rechte laan die tot op de dag van vandaag bekend staat als het Eeuwige of Eeuwigheids laantje.


De 'echte' zeven heuveltjes liggen niet, zoals de meeste Bredanaars denken, in de buurt van de Galderseweg, maar iets verderop in het afgesloten gebied tussen Kogelvanger en Stouwdreef. Honderd jaar geleden heetten ze officieel nog Geestenbergen of Spaanse batterijen. Ondanks het nodige graafwerk zijn de lijken van de zeven reizigers er nooit gevonden.
 
Huiveringwekkend nietwaar?  
Dan heb ik liever een wintersprookje in Maart. Paden die wit zijn, geheimzinnige sporen en het gekwetter van vogels in de bomen.
 

 




 

 

 
Deze Nijlgans controleerde het ijs. Is het alweer bijna zwembaar?

Onze rust was bij het Pannenkoekenhuis de "Dennenlucht" waar er een heerlijke warme en welkome kop koffie te krijgen was, vergezeld van paaseitjes.
Op de terugweg begon de dooi zich goed in te zetten. De eerst nog met sneeuw bedekte paden begonnen weer bruin te kleuren. Soms was het glad in het bos en zeker op de platgereden wegen was het glibberen en glijden. Maar als je niet viel, was je wel zo aan de overkant.
Honden die sneeuwpret hadden. Rennen door het sneeuw, ravotten en drinken uit ijskoude water van een half-ontdooide sloot.

Sneeuw in het bos. Het is niet iets wat je iedere dag meemaakt. Een prachtige, bijzondere tocht.

Tekst: Mathilde de Wit
Foto's: Patricia, Tinke, Ton en Mathilde

Bronnen:
Het Mastbos
http://www.mastbos-parelvanbreda.nl/geschiedenis-mastbos/
http://heerenvanoranjebreda.nl/wp-content/uploads/2015/04/Mastbos-routes.pdf
http://www.galder-strijbeek.nl/NatuurRecreatie/Natuurgebieden/Mastbos.aspx

Kasteel van Bouvigne
https://nl.wikipedia.org/wiki/Kasteel_Bouvigne
https://www.landgoedbouvigne.nl/index.html
https://www.staatsbosbeheer.nl/Natuurgebieden/baronie-van-breda/Bezienswaardigheden/landgoed-bouvigne

Prins Hendrik III van Nassau
https://erfgoed.breda.nl/erfgoed/archief/hendrik-iii-van-nassau/

De Kolenbrander van Breda
http://www.verhalenbank.nl/items/show/42156 

zondag 25 februari 2018

35e Trappistentocht Natuurvrienden Zoersel (B)

 
 
Op een zeer koude winterdag met een snijdende wind en een prachtige uitbundige schijnende zon was het een Regio wandeldag rondom Zoersel in België. Dus hup, de wandelschoenen aan, sjaal mee, wanten aan, muts op en een dikke jas aan. Alles om je tegen de kou te beschermen.  
 
Deze tocht ging langs de Abdij van Westmalle.
 
 
 
 
 
 
 
 
Deze abdij voorziet zich in het onderhoud van haar leden door verschillende activiteiten: een boerderij, een kaasmakerij, een bierbrouwerij en het ontvangen van gasten.
De boerderij, de brouwerij en de kaasmakerij dienen vooral om de monniken te kunnen voorzien in hun eigen onderhoud.
Het bier dat hier gebrouwen wordt is dan ook alom bekend.
 
 
 
 
Zelf heb ik de voorkeur voor de kaas die ik al eens heb mogen proeven.
 
 
 
De 20 kilometer voer niet langs de Abdij van Onze-Lieve-Vrouwen van Nazareth, al was hun kerktoren in de verte wel te zien. Maar toch even een kort stukje over deze orde van Trappistinnen. Hun voornaamste bezigheden zijn het maken van liturgische gewaden, vlaggen, afwasmiddel, zeep, badschuim, shampoo en natuurlijke toiletzepen.
De oorspronkelijke abdij Onze-Lieve-Vrouw van Nazareth was gevestigd in Lier. In 1797, tijdens de Franse Revolutie, werd de abdij opgeheven en verkocht. Alleen de toegangspoort en de schuur bleven bewaard. In 1946 startten de ontginningswerken voor een nieuwe abdij op de Brechtse Heide. Op 25 juni 1950 trokken dertien zusters van de abdij van Soleilmont bij Charleroi zich definitief terug achter de nieuwe abdijmuren. Op 25 juni 1986 kreeg de abdij de officiële erkenning dat ‘de abdij in Brecht de voortzetting is van het oude Nazareth in Lier’.
 


Het gebied rond Zoersel is erg bosrijk en er is dan ook weer veel bos gezien. De tocht ging door het Zoerselbos. Het Zoerselbos is een 400 ha groot natuur- en bosgebied bij Zoersel en Halle. Een bos met vennen, waterpartijen en beken.
De normaal wat zanderige, zachte en soms modderige paden waren nu hard en vol ijs.





Maar in het bos was wel een prachtig plaatje met een bevroren waterpartij dat prachtig zilverig glansde in het winterzonnetje.





Toch liet de vogels in de omgeving zich niet ontmoedigen en zij floten dan ook weer hun vrolijkste lied. Ze hopen dat het vlug lente wordt. Ik heb ze maar niet verteld dat er eerst nog een Siberische kou komt met temperaturen tot -15.






 
 
Oh ja. Als je in de zon fotografeert, kun je heel aparte foto's krijgen.
 

 
 
Het laatste gedeelte van de tocht voerde ons langs een villawijk. Hier waren prachtige en schattige huizen te zien. Soms verscholen achter de bomen of uitkijkend op het bos.
 




 


 
Voor de rest nog dingen gezien die voor deze streek van België erg kenmerkend zijn.
 

 
 
Het was een prachtige, maar een koude tocht. (En met zegt dat de kou nog erger wordt.)
 
 
Tekst: Mathilde de Wit
Foto's: Helene, Tineke en Ton
 
 
Bronnen: